ديدم تمام اشكهايم را براي به دست آوردنت ريخته بودم

           در مسیرش هر چه نازیباست تدبیر ماست

                   زندگی آب روانی  است  روان  می گذزد

                             آنچه تقدیر من و توست همان میگذرد

اشكي كه بي صداست پشتي كه بي پناهست

 دستي كه بسته است پايي كه خسته است دلي

 را كه عاشق است حرفي كه صادق است شعري

 كه بي بهاست شرمي كه آشناست داراي من

است ارزاني شماست!!!

ای عزیزترینم عشق میان من و تو انچنان گرم است که مرا

 می سوزاند و خاکسترم میکند ولی از خاکستر فقط یک جمله باقی

میماند که... دوستت دارم

اگر مي داني در اين جهان كسي هست كه با ديدنش رنگ رخسارت

تغيير ميكند و صداي قلبت آبرويت را به تاراج ميبرد، مهم نيست كه

او مال تو باشد، مهم اين است كه فقط باشد: زندگي كند، لذّت ببرد و

 نفس بكشد

دليل محکمي نيست. بگو با ديگران بوديم و رفتيم

يه دختر كوري تو اين دنياي نامرد زندگي ميكرد .اين

دختره يه دوست پسري داشت كه عاشقه اون بود.دختره هميشه

 مي گفت اگه من چشمامو داشتم و بينا بودم هميشه با

اون مي موندم يه روز يكي پيدا شد كه به اون دختر

چشماشو بده. وقتي كه دختره بينا شد ديد كه دوست پسرش

كوره. بهش گفت من ديگه تو رو نمي خوام برو. پسره با

ناراحتي رفت و يه لبخند تلخ بهش زد و گفت :مراقب چشماي

 من باش

       وفا آن است که نامت را         همیشه زیر لب دارم

سکوتم را به باران هدیه کردم تمام زندگی را گریه کردم نبودی در فراق شانه هایت به هر خاکی رسیدم تکیه کردم

عشق يعني اشک حسرت ريختن ، عشق يعني در جهان رسوا شدن ، عشق يعني مست و بي پروا شدن عشق يعني سوختن يا ساختن، عشق يعني زندگي را باختن ، ناکامي يعني تاخير نه شکست ! مسير انحرافي وقت است ,نه کوچه بن بست

ميروم شايد كمي حال شما بهترشود ميگذارم با خيالت روزگارم سرشود ازچه ميترسي برو ديوانگيهاي مراآنچنان فرياد كن تا گوش عالم كر شود ميروم ديگر نميخواهم براي هيچ كس حالت غمگين چشمانم ملالآور شودآخراي آشفتگي هربارجان عاشقم  تا به كي بازيچه اين دست بازيگرشود ماندنم بيهوده است امكان ندارد هيچ وقت اين منِ ديرينِ من يك آدم ديگر شود